Michael Haneke'nin yönettiği ve 2012 yapımı 'Amour', insanın en temel duygularından birini, sevgiyi, yaşlılık ve hastalık bağlamında derinlemesine irdeleyen bir başyapıttır. Film, Paris'te yaşayan emekli müzik öğretmenleri Georges ve Anne'nin hikayesini anlatır. Uzun yıllardır süren uyumlu birliktelikleri, Anne'nin geçirdiği bir felçle ani bir şekilde altüst olur. Bu andan itibaren, sevginin sadakat, sabır ve fedakarlıkla nasıl yeniden tanımlandığını izleriz.

Jean-Louis Trintignant ve Emmanuelle Riva'nın performansları olağanüstüdür. Riva, bedensel düşüşü ve ruhsal direnci aynı anda taşıyan, Oscar'a aday gösterilmiş unutulmaz bir portre çizer. Trintignant ise sevgilisinin bakımını üstlenen Georges'un yavaş yavaş tükenişini, öfkesini ve sarsılmaz bağlılığını inanılmaz bir incelikle yansıtır. Haneke'nin minimalist ve uzun plan-sekanslara dayalı yönetmenliği, izleyiciyi karakterlerin mahremiyetine ve acılarına doğrudan ortak eder, rahatsız edici bir samimiyet yaratır.

'Amour', sadece bir hastalık ve yaşlanma draması değil, sevginin en katıksız, en zorlu halini sorgulayan bir filmdir. Konfor verici bir hikaye anlatmaz; aksine, ölüm, bağımlılık ve insan onuru gibi evrensel temelleri cesurca masaya yatırır. Cannes'da Altın Palmiye ve Oscar'da En İyi Yabancı Film ödülü alan bu film, izleyiciyi derinden sarsan ve üzerine uzun uzun düşündüren nadir eserlerdendir. İnsan ilişkilerinin karmaşıklığına dair unutulmaz bir deneyim arayan herkesin mutlaka izlemesi gereken bir başyapıt.